اگر تا به حال وارد فضایی شدهاید که بچهها در حین خزیدن در میان تونلهای پرشده، تعادل روی تیرهای نرم و فرو ریختن در یک گودال فوم بزرگ با صدای بلند میخندند، احتمالاً یک منطقه بازی نرم دستی را تجربه کردهاید. به عنوان تامین کننده ازبازی دستی نرمراه حل ها، من سال ها صرف طراحی و نصب این فضاها کرده ام، و یکی از رایج ترین سوالاتی که از صاحبان مهدکودک ها، اپراتورهای زمین بازی سرپوشیده و مدیران مدارس می پرسم این است:چه چیزی یک چیدمان معمولی را تشکیل می دهد؟پاسخ فقط قرار دادن پدهای رنگارنگ روی زمین نیست. یک چیدمان بازی نرم دستی که به خوبی برنامه ریزی شده است، ایمنی، مزایای رشد، جریان حرکت و تنوع کافی را متعادل می کند تا بچه های 1 تا 8 ساله را برای ساعت ها درگیر نگه دارد. در این پست، مناطق اصلی را که یک چیدمان استاندارد را تشکیل میدهند، توضیح میدهم، توضیح میدهم که چرا هر منطقه اهمیت دارد، و نکات کوچکی را به اشتراک میگذارم که هم برای بچهها و هم برای بزرگسالانی که بر آنها نظارت میکنند تفاوت بزرگی ایجاد میکند.
اول، به یاد آوردن معنای واقعی "نرم بازی دستی" کمک می کند. بر خلاف وسایل بازی الکتریکی یا موتوری (فکر کنید سواری های چرخشی که خود را نیرو می دهند)، بازی نرم دستی به حرکت، تخیل و تلاش خود بچه ها برای بازی متکی است. این بدان معناست که هر قسمت از فضا برای تشویق خزیدن، بالا رفتن، حفظ تعادل و تعامل بدون نیاز به برق طراحی شده است. این باعث می شودبازی دستی نرممورد علاقه والدین است زیرا کم صدا، ملایم و عالی برای همه توانایی ها است - از جمله بچه هایی با نیازهای حسی که ممکن است توسط تجهیزات موتوری با صدای بلند و سریع غرق شوند. هنگام طراحی یک چیدمان، اولین قدمی که با هر مشتری برمیدارم ارزیابی فضای آنهاست: آیا این یک اتاق کوچک 500 فوت مربعی است یا یک سالن بزرگتر 2000 فوت مربعی؟ چند کودک به طور همزمان از آن استفاده می کنند و در چه سنی هستند؟ به عنوان مثال، فضایی برای کودکان نوپا (1 تا 3 ساله) دارای تجهیزات کوچکتر و پایین تری نسبت به کودکان پیش دبستانی (3 تا 5 ساله) خواهد بود و اگر از این فضا برای کودکان مبتلا به اوتیسم یا اختلالات پردازش حسی استفاده شود، افزودن مناطق آرام کلیدی است.
اولین ناحیه هسته در هر منطقه بازی نرم دستی، منطقه ورود و انتقال است. این اولین فضایی است که بچهها و والدین هنگام ورود به آن میبینند، و مهمتر از آن چیزی است که بیشتر مردم تصور میکنند. کودکان نوپا اغلب نسبت به محیط های جدید محتاط هستند و منطقه ورودی جایی است که سرعت آنها را کاهش می دهند، کفش های خود را در می آورند و برای بازی آماده می شوند. یک منطقه ورودی خوب، نیمکتهای کم ارتفاعی دارد که برای پوشیدن و درآوردن کفشها استفاده میشود، بدون سطوح سخت و لغزنده. ما همچنین میخواهیم یک تشک خوشآمدگویی نرم که ضخیمتر از تشکهای کف معمولی است، برای جلوگیری از افتادن بالشتکها در صورتی که کودک در حین برداشتن اولین قدمهایش در فضا زمین بخورد، اضافه کنیم. من همیشه به مشتریانم می گویم که منطقه ورودی باید یک مرز مشخص داشته باشد تا والدین بدانند که این فضای انتقال است، نه بخشی از منطقه بازی فعال. به این ترتیب، آنها به طور تصادفی وسط یک جلسه بازی با جوراب یا کالسکه خیس راه نمی روند، که می تواند بچه ها را مختل کند (و خطرات ایمنی ایجاد کند). برای فضاهای بزرگتر، گاهی اوقات یک گوشه ذخیره سازی کوچک در منطقه ورودی برای ابزارهای نظارتی مانند جعبه کمک های اولیه، برچسب های نام برای گروه های مهدکودک، و سطل های کوچک بلوک های فوم اضافی اضافه می کنیم. این یک جزئیات کوچک است، اما بقیه قسمت های بازی را بی نظم نگه می دارد.


قسمت بعدی منطقه اکتشاف فعال است که قلب هر طرح بازی نرم دستی است. این جایی است که بیشتر بازی اتفاق می افتد، و برای تشویق انواع مختلف حرکت و مهارت سازی طراحی شده است. یک منطقه فعال که به خوبی برنامه ریزی شده باشد، فقط مجموعه ای تصادفی نیستمجموعه بازی نرمقطعات - طوری تنظیم شده است که به طور طبیعی جریان داشته باشد، بنابراین بچه ها می توانند از یک فعالیت به فعالیت دیگر بدون انباشته کردن یا حرکت در فضاهای تنگ حرکت کنند. بیایید بخش های یک منطقه اکتشافی فعال را تجزیه کنیم. اول، قطعات بازی در سطح زمین وجود دارد: تونل های فوم، تیرهای تعادل منحنی (کم تا زمین، فقط چند اینچ ارتفاع برای کودکان نوپا)، و بلوک های پله فوم نرم که بچه ها می توانند از آنها بالا و پایین بروند. تونلها به ویژه محبوب هستند زیرا خزیدن را تشویق میکنند، که قدرت مرکزی و مهارتهای حرکتی را ایجاد میکند. ما همیشه تونلهایی با اندازهها و شکلهای مختلف اضافه میکنیم، برخی مستقیم، برخی خمیده، برخی با موانع کوچک مانند حلقههای پرشده برای خزیدن. برای کودکان پیش دبستانی بزرگتر، ممکن است تیرهای تعادل کمی تندتر اضافه کنیم که کمی بیشتر آنها را به چالش بکشد، و سرسره های نرمی که به اندازه کافی عریض باشند تا دو کودک به طور همزمان به پایین سر بخورند (اما نه آنقدر عریض که ایمنی مشکل ساز شود).
سپس منطقه کوهنوردی و بازی مرتفع است، که بخشی از منطقه فعال است که به بچه ها وقتی به قله می رسند، احساس موفقیت می دهد. نکته کلیدی در اینجا این است که همه چیز را با حداکثر ارتفاع 2 فوت برای کودکان نوپا و تا 3 فوت برای کودکان پیش دبستانی نگه دارید - بنابراین سقوط نرم و ترسناک نیست. بهجای گامهای سخت، از رمپهای بالدار و زاویهدار استفاده میکنیم که بچهها میتوانند بخزند یا راه بروند، و از پلتفرمهای کوچکی که به سرسرههای کوتاه یا تونلهایی که به سمت پایین منتهی میشوند متصل میشوند. یکی از اشتباهاتی که می بینم مشتریان مرتکب می شوند قرار دادن تجهیزات بیش از حد در منطقه کوهنوردی است که باعث شلوغی آن می شود. ما معمولاً 5 تا 6 قطعه کوهنوردی و مرتفع را در یک منطقه فعال 1000 فوت مربعی هدف قرار می دهیم که فضای باز کافی در اطراف آنها برای مانور بچه ها باقی می گذارد. به عنوان مثال، یک سازه کوهنوردی کوچک باید حداقل 2 فوت فضای خالی در اطراف همه طرف داشته باشد، بنابراین بچه ای که سقوط می کند روی قطعه دیگری از تجهیزات فرود نمی آید.
بسیاری از مردم از من میپرسند که آیا قطعات تعاملی را به منطقه فعال اضافه میکنیم، و پاسخ مثبت است، اگرچه آنها باید با طراحی دستی مطابقت داشته باشند. این بدان معناست که هیچ دکمه الکتریکی یا مکانیزم چرخشی وجود ندارد، فقط قطعاتی است که بچه ها می توانند با دست یا پای خود حرکت دهند. دو تا از محبوبترین قطعات تعاملی ما بلوکهای ساختمانی فوم سفارشی و تشکهای نرم «پازل» هستند که مانند یک پازل کف غولپیکر در کنار هم قرار میگیرند. این بلوک ها به اندازه کافی سبک هستند تا کودکان 3 ساله بتوانند آن را حمل کنند، بنابراین آنها می توانند قلعه ها، برج ها یا تونل های کوچک خود را بسازند. این یک راه عالی برای تشویق بازی تخیلی است، که بخش بزرگی از بازی نرم است. همچنین اغلب توصیه میکنیم صندلیهای فوم گرد و کم ارتفاع یا میزهای فوم کوچک را به منطقه فعال اضافه کنید - برای بچههایی که نیاز به استراحت سریع در بین جلسات بازی دارند یا برای گروههایی از بچهها که با هم بازی میکنند.
هنگامی که منطقه فعال برنامه ریزی شد، منطقه بحرانی بعدی منطقه حسی و آرام است. این همان چیزی است که یک منطقه بازی نرم دستی عالی را از فضایی که فقط "پر و سرگرم کننده" است متمایز می کند. بچهها حتی در رنگارنگترین و پر سر و صداترین فضاهای بازی بیش از حد تحریک میشوند و یک منطقه آرام اختصاصی به آنها مکانی میدهد تا آرام شوند، سازگار شوند و با سرعت خودشان بازی کنند. ناحیه حسی اغلب کوچکتر از منطقه فعال است - معمولاً 10 تا 15٪ از کل فضا - اما یکی از مناطقی است که مهدکودک ها و والدین بیشترین درخواست را دارند. چه چیزی به یک منطقه حسی می رود؟ ما از پانلهای فومی نرم و بافتدار روی دیوارها (برای بچههایی که دوست دارند سطوح مختلف را لمس کنند)، یک گودال فوم کوچک پر از کیسههای بزرگ و نرم لوبیا (نه تکههای فوم کوچک، که خطر خفگی را برای کودکان نوپا ایجاد میکند) و بالشتکهای کف کم و روکش شده که بچهها میتوانند در آن بنشینند یا دراز بکشند، استفاده میکنیم. برای بچههایی که نیازهای حسی دارند، گاهی اوقات یک «دیوار حسی» کوچک با بافتهای مختلف اضافه میکنیم: فوم ناهموار، پارچه صاف، و پانلهای پشمی نرم. منطقه ساکت باید از منطقه فعال جدا باشد، بنابراین سر و صدای خزیدن و خنده بچه ها منتقل نمی شود. ما از دیوارهای کم یا نیمه پارتیشن بین مناطق استفاده می کنیم، نه از دیوارهای جامد که خطوط دید را مسدود می کند (که برای سرپرستان مهم است که مراقب همه بچه ها باشند).
صبر کنید، باید توجه داشته باشم که اغلب از من می پرسند که چرا سواری هایی مانند آن اضافه نمی کنیمچرخ فلک دوچرخهیاچرخ فلک موتورسیکلتبه مناطق بازی نرم دستی. دلیل آن ساده است: این تجهیزات الکتریکی هستند که خارج از تعریف بازی نرم دستی قرار می گیرند. آنها برای زمینهای بازی سرپوشیده بزرگتر که ترکیبی از بازیهای دستی و الکتریکی دارند، عالی هستند، اما برای فضایی که به بازی دستی اختصاص داده شده است، ما به تجهیزاتی میچسبیم که با حرکت خود بچهها کار میکنند. این بدان معنا نیست که چرخ و فلک سواری سرگرم کننده نیست - آنها فقط به بخش دیگری از یک مرکز بزرگتر تعلق دارند، نه منطقه بازی نرم دستی اصلی. اگر در حال طراحی کامل هستیدمجموعه زمین بازی سرپوشیدهبا قطعات دستی و الکتریکی، میتوانیم آن چرخ فلکها را به عنوان تجهیزات تکمیلی اضافه کنیم، اما برای یک فضای دستی خالص، آنها با چیدمان مناسب نیستند. این یک یادآوری خوب است که هر قسمت از چیدمان باید به یک هدف عمل کند - بدون قطعات غیر ضروری که فضا را اشغال کند یا از تجربه بازی دستی منحرف شود.
بخش دیگری از چیدمان که به راحتی قابل چشم پوشی است، ناحیه نظارت و پشتیبانی بزرگسالان است. بزرگسالان بخش مهمی از بازی نرم هستند، چه والدینی که بچه های خود را رها می کنند، چه معلمان مهدکودک که گروهی را تماشا می کنند یا کارکنان مرکز نظارت می کنند. منطقه بزرگسالان باید در جایی قرار گیرد که سرپرستان بتوانند بدون اینکه مانعی برای بازی وجود داشته باشند، تمام قسمت های محوطه بازی را ببینند. یعنی باید در یک انتهای فضا باشد نه در وسط منطقه فعال. توصیه می کنیم صندلی های پددار یا یک پیشخوان کوچک برای نشستن بزرگسالان و شاید یک میز کوچک برای پوشک تا کردن یا سازماندهی فعالیت های گروهی اضافه کنید. برای فضاهای بزرگتر، ما اغلب یک سکوی بلند را برای سرپرستان پیشنهاد می کنیم، به طوری که آنها دیدی بدون مانع از هر گوشه داشته باشند. همچنین مهم است که مطمئن شوید منطقه بزرگسالان به راحتی به در ورودی دسترسی دارد، بنابراین والدین می توانند بدون عبور از منطقه بازی رفت و آمد کنند. من طرحبندیهای زیادی را دیدهام که صندلیهای بزرگسالان در گوشهای پنهان شدهاند، و نظارت بر بچههایی را که ممکن است در یک تونل یا پشت تجهیزات باشند، برای سرپرستان سخت میکند، بنابراین این یک جزئیات کلیدی است که من همیشه بر آن تاکید میکنم.
حال، بیایید در مورد جریان و فاصله گذاری صحبت کنیم، چیزی که باعث می شود یک چیدمان هم برای کودکان و هم برای بزرگسالان کارآمد باشد. یک منطقه بازی نرم دستی معمولی باید یک مسیر ساده را دنبال کند: ورود → منطقه ساکت → منطقه اکتشاف فعال → منطقه نظارت بزرگسالان. به این ترتیب، بچهها از حالت آرامش به بازی فعال میروند و بزرگسالان میتوانند به راحتی همه مناطق را زیر نظر بگیرند. بزرگترین اشتباهی که در چیدمانها میبینم شلوغی بیش از حد، پر کردن هر اینچ فضا با تجهیزات است. ما معمولاً توصیه می کنیم حداقل 30-40٪ از کل فضا را به عنوان منطقه بازی باز بگذارید. بچه ها برای تفریح به یک میلیون وسیله نیاز ندارند. آنها فقط به فضایی برای دویدن، خزیدن و بازی آزادانه نیاز دارند. فضای باز همچنین به این معنی است که فضایی برای بچهها وجود دارد تا بازیهای خودشان را بسازند، مانند مسابقه در تونلها یا ساختن قلعههایی در وسط طبقه. به عنوان مثال، در یک فضای 1000 فوت مربعی، ممکن است از 600 فوت مربع برای تجهیزات و مناطق استفاده کنیم و 400 فوت مربع را باز بگذاریم. این فضا برای یک گروه 10 نفره از بچه ها کافی است تا بدون برخورد با یکدیگر بازی کنند.
ایمنی در هر قسمت از طرح نیز بافته شده است. همه تجهیزات نرم و دارای بالشتک هستند، اما خود طرح به جلوگیری از سقوط و برخورد کمک می کند. ما هرگز گوشههای تیز یا لبههای سخت را در نزدیکی مسیرهای اصلی بازی قرار نمیدهیم، و مطمئن میشویم که قطعات کم ارتفاع (مانند تیرهای تعادل و بلوکهای پلهای) به طور مساوی فاصله داشته باشند تا بچهها زمین نخورند. ما همچنین خطرات خفگی کوچک (مانند بلوکهای فوم کوچک) را از دسترس کودکان نوپا دور نگه میداریم، یا با قرار دادن آنها در سطلهای ذخیرهسازی در زمانی که از آنها استفاده نمیکنید یا با استفاده از بلوکهای بزرگتر فقط در مکانهایی برای کودکان بزرگتر. نکته ایمنی دیگر: چیدمان باید دارای خطوط دید واضح بین تمام مناطق باشد، بنابراین سرپرستان می توانند هر بچه را همیشه ببینند. به همین دلیل است که ما از پارتیشنهای بلند یا دیوارهای جامد بین مناطق استفاده نمیکنیم - دیوارهای نیمه یا سکوهای پایین برای باز نگه داشتن دید بسیار بهتر عمل میکنند.
در مورد تنظیمات چیدمان برای فضاهای مختلف چطور؟ یک اتاق مهدکودک کوچک (حدود 500 فوت مربع) فضایی برای یک منطقه آرام جداگانه نخواهد داشت، بنابراین ما آن را با بخش کوچکی از منطقه فعال ترکیب می کنیم - شاید چند بالشتک کف و یک دیوار حسی که در پشت یک قطعه کم تجهیزات قرار گرفته است اضافه کنیم. برای یک فضای مرکز اجتماعی بزرگتر (2000 فوت مربع)، ما می توانیم همه مناطق را گسترش دهیم: یک منطقه فعال بزرگتر با قطعات کوهنوردی بیشتر، یک منطقه آرام بزرگتر، و یک منطقه بزرگسالان جداگانه. نکته کلیدی، تطبیق چیدمان با فضا است، نه اجبار به طراحی یک اندازه. نیازهای هر مشتری متفاوت است، بنابراین ما با آنها کار می کنیم تا مناطق و قطعات را متناسب با فضای آنها و سن بچه هایی که از آن استفاده می کنند، تنظیم کنیم.
اگر قصد دارید یک منطقه بازی نرم دستی راه اندازی کنید، این چیدمان پایه و اساس یک فضای سرگرم کننده، امن و موثر است. این فقط در مورد چیدن رنگارنگ نیستمجموعه بازی نرمقطعات - در مورد ایجاد جریانی است که بچه ها را از آرامش به بازی فعال هدایت می کند، سرپرستان را در چشم نگه می دارد و فضای کافی برای تخیل باقی می گذارد. چه صاحب مهدکودک باشید، چه مدیر مدرسه یا یک اپراتور زمین بازی سرپوشیده، داشتن چیدمان درست همه تفاوت را ایجاد می کند. اگر آماده طراحی یا ارتقای منطقه بازی نرم دستی خود هستید، میتوانیم به شما کمک کنیم طرحی متناسب با فضای شما و نیازهای شما ایجاد کنید. برای کسب اطلاعات بیشتر با تیم ما تماس بگیرید و شروع به برنامه ریزی راه حل بازی نرم دستی سفارشی خود کنید.
مراجع
- آکادمی اطفال آمریکا. (2021).رهنمودهایی برای فضاهای بازی سرپوشیده برای کودکان خردسال. اطفال، 148(3)، e2021051234.
- اعتباربخشی برنامه ملی دوران اولیه کودکی. (2022).استانداردهای ایمنی و چیدمان تجهیزات بازی نرم. انتشارات NECPA.
- موسسه ایمنی زمین بازی. (2020).طراحی فضاهای بازی کم انرژی (دستی) برای کودکان 1 تا 8 ساله. گزارش فنی PSI
- انجمن بین المللی سازندگان تجهیزات بازی. (2023).بهترین روشها برای مهدکودک و فضاهای اجتماعی، چیدمان پخش نرم دستی. راهنمای صنعت IPEMA.
